ดัดนิสัยเด็กน้อย

posted on 18 Feb 2010 12:01 by mimu in TheThreeOfUs

เค้าว่ากันว่า

เด็กคือไม้อ่อนดัดง่าย

เราเห็นว่า

ท่าจะจริง

น้องไม้นอนดึกขึ้นทุกวัน

แม่ไปทำงานเวรกกลางคืน

ยายเหนื่อยแทบแย่

เพราะเจ้าตัวเปี๊ยกไม่ยอมนอน

แม่มันรู้เข้า

จับเข้านอนตั้งแต่สามทุ่ม

คือจะเข้านอนเร็วกว่านี้แม่มันก็ยังไม่เสร็จเรื่อง

ทำแบบนี้อยู่แค่ไม่กี่วัน

กำชับคนที่อยู่กับน้องไม้ในคืนเราเข้าเวร

ว่าสามทุ่มให้จับเข้านอน

นอนไม่นอนไม่รู้

แต่ต้องอยู่ในห้อง อยู่บนเตียง ไฟสลัว

ไม่นานเกินรอ

น้องไม้นอนเร็วขึ้น

อาจจะไม่ใช่สามทุ่มเป๊ะ

แต่ก็ไม่เกินสี่ทุ่ม

และไม่ดึกถึงห้าทุ่มเที่ยงคืนเหมือนตะก่อน

กล้าไม้อ่อนๆ......ดัดง่าย

.

.

.

.

น้องไม้ไม่นอนกลางวัน

ทำยังไงก็ไม่นอน

ตาก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด

นอกจากไม่นอนยังร่ำร้องไปนู่นนี่

มีนิ้วก็ชี้ไปเรื่อย

ซ้ายทีขวาที

ตาก็ตามใจจนเคยตัว

ตาเคยประกาศลั่น

ตาตามใจใครจะทำไม

ไม้จะได้รักตา ใครจะทำไม

ก็ไม่มีใครทำไมกับตาหรอก

มีแต่ไม้แหล่ะ ที่ทำไมกับตา

เพราะไม้ก็เรียกร้องให้ตาอุ้ม

เรียกร้องให้พาเดิน

ไม่ยอมหยุด

ไม่ยอมลง

อุ้มทั้งวัน เดินทั้งวัน

ในขณะที่กับคนอื่นๆ

ไม้ยอมนั่งเล่น คลานเล่น นอนเล่น

เพราะเราทำให้เค้าเรียนรู้อย่างนั้น

ดื้อกับใครได้ ดื้อกับใครไม่ได้

กล้าไม้อ่อนๆ.....แสนรู้

.

.

.

.

น้องไม้ไม่นอนกลางวัน

แม่จึงจัดการหักดิบ

ปิดม่าน ปิดไฟ ยัดนม และกล่อมนอน

กล้าไม้น้อยๆแผดเสียงแหลมแสบหู

ดีดดิ้นทั้งมือทั้งเท้า

ถีบ ตี เตะ ขัดขืนต่อต้าน

หลับตาอ้าปากโวยวาย

แต่ผลที่ได้รับก็คือ

แม่ยังคงกล่อมต่อไปเรื่อยๆ

กล่อมด้วยเสียงที่ดังกว่า

กล่อมด้วยสีหน้าและแววตาไม่รับรู้ความต้องการของเด็กน้อย

ไม่ว่าไม้น้อยของแม่ต้องการอะไร

แม่ไม่รู้

แม่รู้แต่ว่าตอนนี้

เป็นเวลาที่ไม้น้อยของแม่ต้องนอนกลางวันแล้ว

เฝ้าเพียรทำ

จากเสียงคร่ำครวญโหยหวนยามเพล

มาเป็นนอนตาปรือสงบนิ่ง

ไม้น้อยของแม่

เรียนรู้แล้วว่า

ถ้าอยู่กับแม่

เวลานี้ คือเวลานอนกลางวัน

ดื้อรั้นดิ้นรนไป

ก็มีแต่เหนื่อยเปล่า

ขัดขืนฝืนไปยังไง

สุดท้ายก็ตาปรือหลับปุ๋ยอยู่ดี

สู้ยอมนอนดีๆไม่เสียฟอร์มดีกว่า

กล้าไม้น้อยๆของแม่...เรียนรู้ได้เร็ว

Comment

Comment:

Tweet