ที่จริงน้องไม้ไปสนามบินออกจะบ่อย

แต่ตอนที่ได้ไปหน่ะ

เธออยู่ในท้องป่องๆของแม่นี่

ตั้งแต่ออกมาลืมตาดูโลก

น้องไม้ยังไม่เคยได้กลับไปที่สนามบินอีกเลย

"น้องไม้ครบ 1 ขวบ

แม่จะพาไปดูบินที่สนามบินนะลูก"

ให้สัญญากับลูกไว้

ในที่สุดก็ได้ทำตามสัญญา

แม้ว่าน้องไม้อาจจะยังไม่รู้เรื่องสัญญิงสัญญา

แต่เราเป็นแม่

พูดแล้วต้องไม่คืนคำ

น้องไม้แหงนดูบินที่บ้าน

บินที่บ้านเสียงดังและตัวเล็ก

แต่บินที่ทำงานแม่

ทำไมตัวใหญ่จนเห็นแต่ล้อ

เสียงก็ไม่ดังเหมือนบินที่บ้าน

ตกลงแล้วบินที่แม่พามาดู

มันน่าดูกว่าบินที่บ้านตรงไหน

บินที่บ้านมีเสียง

บินที่บ้านตัวเล็กนิดเดียว

น้องไม้แหงนหน้ามองก็เห็นทั้งตัว

บินที่ทำงานแม่

ตัวเบ่อเร่อ

น้องไม้แหงนเท่าไหร่

ก็เห็นแค่ล้อเท่านั้นเอง

น้องไม้ไม่มาละ

สนามบินอะไรเนี่ย

น้องไม้แหงนดูที่บ้านเองดีกว่า

ที่ทำงานแม่พื้นเย็นจัง

น้องไม้ชอบพื้นเย็นๆอากาศเย็นๆ

พื้นที่งานแม่กว้างจัง

น้องไม้อยากคลานเล่นที่พื้นกว้างๆ

แม่ใจดีให้น้องไม้คลานเล่นด้วย

น้องไม้โชคดีที่มีแม่ไม่แคร์ความสกปรก

แม่บอกว่า

"เลอะได้ก็ล้างได้

ชั้นเลี้ยงลูกของชั้นแบบนี้

ใครจะทำไม"

น้องไม้เลยได้เป็นเด็กคนแรก

ที่คลานไปคลานมา

พร้อมส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดอย่างมีความสุข

บนพื้นห้องวีไอพี

น่ารักดีนะ

ห้องที่ใช้ต้อนรับคนสำคัญ

คนที่เค้าอุปโลกขึ้นมาว่าสำคัญ

คนที่สำคัญตัวเอง

ว่าสำคัญ

ห้องที่ดูวุ่นวายอยู่เกือบตลอดเวลา

มาวันนี้

มีเด็กตัวน้อยๆอายุแค่ขวบเดียว

แต่งตัวหล่อเฟี้ยว

มาคลานตุ้มต๊ะตุ้มตุ้ยแบบไม่สนใจใคร

ไม่สนว่าจะเป็นเวลาอะไร

ไม่สนว่าใครจะเข้าหรือออก

จะยุ่งหรือไม่

น้องไม้มีความสุขกับพื้นขาวๆเย็นๆ

เท่านั้นก็พอ

 

Comment

Comment:

Tweet