....นี่ก็จะครบปีแล้วที่กล้าไม้เกิดมา

มันเร็วจังเลยเนอะ เวลาเนี่ยะ

เรายังจำได้ถึงความรู้สึกที่ต้องตั้งท้อง

จำได้ถึงคืนที่ปวดท้องจะคลอด

และจำได้ถึงคืนที่ตั้งนาฬิกาปลุกทุก 3 ชั่วโมงเพื่อตื่นขึ้นมาให้นมลูก

ยังจำได้ถึงเหงื่อที่ออกจนเหนียวเหม็นไปทั้งตัว

จำได้ถึงการต้องนอนเปิดไฟเพราะกลัวมองลูกไม่เห็น

จำได้ถึงความกังวลว่าเมื่อไหร่ลูกจะหายตัวเหลือง

 เมื่อไหร่ลูกจะหายท้องเสีย

จำได้ถึงความเจ็บปวดเมื่อนมคัด

จำได้ถึงความปวดใจที่มีนมให้ลูกกินไม่พอ

จำได้ถึงเสี้ยวนาทีที่คิดจะยอมแพ้

และจำได้ถึงเสี้ยวนาทีที่ฮึดกลับมาสู้ใหม่

จำได้ว่าน้องไม้ตัวดำๆแดงๆ

มองๆไปยังกะลูกก่อสร้าง

อุ้มน้องไม้ทีสีผิวตัดกับเรามากมาย

แต่มาวันนี้น้องไม้ขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะ

เป็นหนุ่มอินเทรนด์หน้าตี๋ตาชั้นเดียว

ยังจำได้วันที่น้องไม้นอนคว่ำชันคอครั้งแรก

เป็นปลื้มกันทุกคนที่ได้เห็น

.......หลับตาก็ยังเห็นภาพนั้นชัดเจน

ยังจำได้ถึงวันที่น้องไม้นั่งตัวกลมป้อม

ปล่อยมือเมื่อไหร่เป็นล้มกลิ้งหลุนๆ

จนมาวันนี้น้องไม้นั่งเอง ล้มเอง ลุกเองได้แล้ว

เวลามันช่างผ่านไปเร็วจริงๆ

ไม่เคยนึกเสียดายเลยที่ตัดสินใจทิ้งเงินเพื่อมาดูแลน้องไม้หลังคลอด

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้

เราจะลาคลอดให้นานกว่านั้นอีก

เวลา 1 ปีแรกของเด็ก

เป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดสิ่งหนึ่งที่เคยได้พบมา

.......แม่รักน้องไม้นะลูก.........

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีปีใหม่ค่ะbig smile

#1 By on 2009-12-31 04:16